Ουδόλως με ενδιαφέρει πως ονειρεύεται ο καθένας την ιδανική κοινωνία - μήπως να θυμήσω ότι η gangια κοινωνία εν τέλει απλά αντικαθιστούσε τις υπάρχουσες δομές με άλλες μικρότερες?

Εγώ ένα μόνο μπορώ να σου ζητήσω (αν θες να το συζητήσουμε δηλαδή): εκεί που πιστεύεις ότι ακολουθεί λάθος συλλογισμό να πατήσεις pause και να γράψεις την ένστασή σου με τα απαραίτητα επιχειρήματα.

Να αρχίσουμε/συνεχίσουμε μια κουβέντα με ατάκες δεν υπάρχει περίπτωση.

Παρεπιπτόντως αυτό που ισχυρίζεται είναι ότι η πλήρης αποδόμηση ~ αναρχία νομοτελειακά (και προσπαθεί να το αποδείξει) θα οδηγήσει σε τελείως διαφορετική κοινωνία από τις ονειρώξεις κάποιων. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από αυτό.

Άντε δε κρατήθηκα..

Σε αυτό το κομμάτι

Ας υποθέσουμε οτι αποφασίζουμε ξαφνικά να εφαρμόσουμε τους κανόνες της αναρχίας τώρα. Τί συνέπειες θα είχε αυτό στη ζωή-μας;

Τί θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα θέλαμε να καταργήσουμε σαν καλοί αναρχικοί; Εμένα μου έρχεται ένα πράγμα στο νου αμέσως, σαν λίγο-πολύ προφανές: την αστυνομία! Η αστυνομία δεν είναι που αποτελεί το όργανο επιβολής των κανόνων της άρχουσας τάξης; Υπάρχει κανένας (αναρχικός) που διαφωνεί;
Ωραία, καταργούμε την αστυνομία. Γιά να δούμε τί συνέπειες έχει αυτό.

Η αστυνομία είναι το “δεξί χέρι” της πολιτείας με το οποίο εκτελούνται οι νόμοι. Χωρίς τους αστυνομικούς δεν μπορούν να εκτελεστούν οι νόμοι, γιατί δεν αρκεί π.χ. να γίνει μια δίκη και ν’ αποφασίσει μια ποινή ο δικαστής· πρέπει κάποιος να πάρει αυτόν που καταδικάστηκε από το χεράκι, και να τον υποχρεώσει να εκτελέσει την ποινή. Οι αστυνομικοί το κάνουν αυτό. Αφού τους καταργήσαμε, περιττό να γίνονται δίκες, γιατί ο καθένας θα είναι σε θέση να περιφρονήσει την απόφαση του δικαστή, ή πολύ απλά, να μην προσέλθει καν στο δικαστήριο. Περιττοί λοιπόν οι δικαστές, οι εισαγγελείς, αλλά και οι δικηγόροι, κι όλοι όσοι ασχολούνται με τον δικαστικό κλάδο. Πολύ ωραία, τους ξεφορτωθήκαμε όλους αυτούς τους αεροπωλητές! Έχουμε λοιπόν καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στην εκτελεστική εξουσία (τέρμα οι μπάτσοι), κ’ έχουμε ξεφορτωθεί τελείως τη δικαστική εξουσία. Χαράς ευαγγέλια!  Συνεχίζουμε να δούμε τί συνέπειες έχει αυτό, συμφωνείτε;

Ας πούμε οτι ένας τύπος χεροδύναμος, που προτιμά να τακτοποιεί τις υποθέσεις-του με τη δύναμη του σώματός του, μαζεύει μερικούς άλλους χεροδύναμους τύπους, κάνουν μια μικροσυμμορία, και μια μέρα έρχονται στο σπίτι-σας. Σπάζουν την πόρτα, μπαίνουν μέσα, τα κάνουν όλα γυαλιά-καρφιά, βουτάνε ότι βρίσκουνε μπροστά-τους και χωράει στα σακιά που φέρανε μαζί-τους, και για να μην έχετε καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις-τους, πριν φύγουν βιάζουν και όλα τα θηλυκά μέλη της οικογένειάς σας. Μπορεί και κανα αρσενικό, άμα βρεθεί στο διάβα-τους.

Πώς είπατε; Δεν περιλαμβάνονται αυτά στο μενού της αναρχίας; Γιατί; Επειδή λέει «Ο αναρχισμός [...] προωθεί την αυτοδιαχείριση και εστιάζει στην προσωπική ευθύνη που έχει το άτομο για τις πράξεις του απέναντι στον εαυτό του και το κοινωνικό σύνολο, του οποίου είναι μέλος»;

Μα με συγχωρείτε, δεν αποφασίζετε εσείς τί θα κάνει ο χεροδύναμος γορίλλας με τους γορίλλες-του. Εκείνος αποφασίζει. Όπως σε μια παρτίδα σκάκι, ο αντίπαλος αποφασίζει τί κινήσεις θα κάνει, δεν του υπαγορεύετε εσείς τις κινήσεις-του! Αυτό δα έλλειπε! Ίσα-ίσα, όταν παίζετε σκάκι, παίζετε υποθέτοντας τη χειρότερη για σας κίνηση του αντιπάλου. Αλλιώς δεν παίζετε σκάκι, αλλά τις κουμπάρες. Και μη μου πείτε οτι σε μια αναρχική κοινωνία δεν θα υπάρχουν αντιπαλότητες, γιατί θα σας ρωτήσω από ποιον πλανήτη κατεβήκατε τέλος πάντων. Όχι μόνο θα υπάρχουν αντιπαλότητες, αλλά θα είναι και της χειρότερης μορφής, χειρότερες απ’ αυτό που περιέγραψα μόλις προ ολίγου. Χωρίς εκτελεστική εξουσία θα υπάρξει μαφία, που θα επιβάλει το νόμο-της με τα όπλα-της. Σκεφτείτε Ρωσία μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, σκεφτείτε Σικελία από αιώνες πριν μέχρι και τις μέρες-μας, σκεφτείτε Σικάγο στην αρχή του 20ού αιώνα, και μάλλον θ’ αρχίσετε να ψυλλιάζεστε για ποιο είδος κοινωνίας χωρίς εκτελεστική και δικαστική εξουσία μιλάμε. Και για όσους δεν το κατάλαβαν (γιατί και για την πιο προφανή σκέψη υπάρχουν πάντα αλεξί-σκεπτα κρανία), μαφία σημαίνει επιβολή του δίκιου του ισχυρότερου στον ασθενέστερο, επιβολή άγραφων και στυγνών νόμων που η παραβίασή τους τιμωρείται συνήθως με θάνατο, κι όλα αυτά που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ιδέα της αναρχίας.

Μπορεί να σκέφτεστε οτι ίσως να μπορούμε να έχουμε κάποιες μικρές ομάδες που θα επιβλέπουν την ασφάλεια τη δική-μας, όπως έχουν προτείνει κάποιοι, όχι όμως κρατικές δυνάμεις ασφαλείας. Ε, αυτό σημαίνει απλά οτι οργανωνόμαστε με το δικό-μας μικρό, προσωπικό στρατό, για να αμυνθούμε εναντίον του γειτονικού μικρού προσωπικού στρατού (του γορίλλα), που τελικά μπορεί να ’ναι πιο ισχυρός και να νικήσει το δικό-μας. Όπως ακριβώς στα αρχαία χρόνια. Το δίκιο του ισχυρότερου θα υπερισχύσει.

Περιμένετε όμως, δεν τελειώσαμε με τις συνέπειες. Μόλις αρχίσαμε.

Προς το παρόν ζούμε σε κοινωνίες πολυπληθείς, πολλοί από μας σε μεγάλες πόλεις, όπου παίρνουμε αποφάσεις που αφορούν όχι μόνο στα άμεσα προσωπικά-μας συμφέροντα, αλλά και στα συμφέροντα του συνόλου: πόσο θα πληρώσω για την αποκομιδή των σκουπιδιών από το δήμο, για ένα δρόμο που θα φτιαχτεί στην ύπαιθρο, για ένα αντιπλημμυρικό έργο, και λοιπά. Βέβαια δεν αποφασίζουμε άμεσα γι’ αυτά τα θέματα, ούτε κάθε μέρα, αλλά αν ο κόμπος φτάσει στο χτένι και μας ζητήσουν να πληρώσουμε πάρα πολλά, υποτίθεται οτι υπάρχει και κάποιος βουλευτής που εκλέγεται στην περιφέρειά μας για ν’ ακούσει τα παράπονά μας και να τα μεταφέρει στη βουλή. Στα μεγάλα αστικά κέντρα βέβαια, πολύ που τους νοιάζει τους βουλευτές· στις μικρές πόλεις όμως τους ακούν τους κατοίκους γιατί εκεί λίγοι ψήφοι καθορίζουν ποιος εκλέγεται και ποιος όχι. Τώρα, στη νέα εποχή της αναρχίας που έχει μόλις ανατείλει, θα υπάρχει Βουλή; Προφανώς όχι. Βουλή, δηλαδή το σημαντικώτατο αυτό όργανο της νομοθετικής εξουσίας δεν είναι δυνατό να υπάρξει, γιατί τί νόημα έχει να φτιάχνει νόμους κανείς όταν δεν λειτουργεί η εκτελεστική εξουσία να επιβάλει αυτούς τους νόμους; (Την ξεφορτωθήκαμε την εκτελεστική εξουσία μαζί με τη δικαστική, το θυμάστε ελπίζω, ε;) Άρα μαζί έχουμε ξεφορτωθεί και τη νομοθετική εξουσία. Αν βλέπετε κανα τρόπο να έχουμε νόμους (κοινωνικούς κανόνες δηλαδή) χωρίς να μπορούμε να τους εκτελέσουμε, πείτε-μου για να ξέρω.

Άρα όλα όσα αφορούν στη λήψη αποφάσεων για το κοινωνικό σύνολο, πάνε κι αυτά. Μπορείτε να συναθροίζεστε εσείς οι “καλοί” αναρχικοί και να παίρνετε τις “καλές” αποφάσεις-σας, αλλά έτσι και σας την πέσουν οι γορίλλες, ούτε ψύλλος στον κόρφο-σας!

Ωραία, ξεφορτωθήκαμε λοιπόν όλες τις εξουσίες: εκτελεστική, δικαστική, και νομοθετική. Αυτό δεν είναι το βασικό ζητούμενο της αναρχίας; Πετύχαμε το ζητούμενο, και μάλιστα με μία και μόνο κίνηση-ματ: το ξήλωμα της αστυνομίας! (Κάναμε ματ στα ΜΑΤ, ποιος στη χάρη-μας!) Σαν ένα πουλόβερ, που του τραβάς μία κλωστή και ξετυλίγεται ολόκληρο στα χέρια-σου. Βέβαια το αποτέλεσμα ήταν η εγκατάσταση των νόμων της μαφίας, και μπορεί κάποιοι να πιστεύετε οτι εκεί τελειώνουν όλες οι συνέπειες, κι οτι ίσως με κάποιον έξυπνο τρόπο να καταφέρουμε ν’ αποφύγουμε και το μαφιόζικο κράτος. Δυστυχώς, η αλήθεια είναι πολύ πιο αμείλικτη: όπως θα διαβάσετε παρακάτω, όχι μόνο οι μαφιόζοι δεν θα επιζήσουν, αλλά ούτε εσείς, ούτε και κανένας άλλος. Προχωρούμε.

Πάμε τώρα στο τεχνολογικό και επιχειρηματικό πεδίο. Θα παρατηρήσατε ελπίζω οτι όλη αυτήν την ώρα καταφέρνω και σας ζαλίζω μέσω μιας οθόνης, η οποία λαμβάνει δεδομένα μέσω κατιτίς που το λέμε διαδίκτυο (internet). Αυτό, το διαδίκτυο, φτάνει στον υπολογιστή που χρησιμοποιείτε τώρα όχι δια μαγείας, αλλά γιατί υπάρχει μια εταιρεία που δουλειά-της είναι να κάνει αυτό το πράγμα: να μεταφέρει δεδομένα, γιατί την έχει πληρώσει κάποιος (εσείς, ο μπαμπάς-σας, το ίντερνετ καφέ που πληρώνετε, το πανεπιστήμιο που πληρώνουμε όλοι, κάποιος τέλος πάντων).

Λοιπόν, οι εταιρείες σαν κι αυτή που μόλις ανέφερα είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, και σαν τέτοιες έχουν συνήθως κάποιον ιδιοκτήτη, ή ομάδα ιδιοκτητών, και εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι εργάζονται για τον ιδιοκτήτη, που ως γνωστόν εκμεταλλεύεται την υπεραξία των εργαζομένων, πληρώνοντάς τους όσο χρειάζονται για να συνεχίσουν να δουλεύουν, ενώ ο ίδιος καρπώνεται τη μερίδα του λέοντος, κλπ. κλπ. Μάλιστα... τα ξέρουμε όλα αυτά, με την προσθήκη οτι ξέρουμε επίσης και μια μικρή λεπτομέρεια: οτι αν δεν υπάρχει ιδιοκτήτης, ή αν ιδιοκτήτης είναι κάποιο συλλογικό όργανο όπως ένας συνεταιρισμός ή το κράτος (όπως γίνονταν στη Σοβιετική Ένωση καλή ώρα), τότε δεν υπάρχει κίνηση και δουλειά, δεν παράγει έργο η εταιρεία, και μετά από κάποιον καιρό γίνεται προβληματική, κλείνει, και πάμε όλοι σπίτια-μας. (Ή, ακόμα χειρότερα όπως στην περίπτωση της Σοβ. Ένωσης, πτωχεύει το ίδιο το κράτος, καταρρέει, και διαλύεται “εις τα εξ ων συνετέθει”.) Μ’ αυτή τη μικρή λεπτομέρεια, αντιλαμβανόμαστε ελπίζω όλοι οτι εκείνος ο #%@!$ @!# ο ιδιοκτήτης, που πίνει το αίμα των εργατών και πλουτίζει απ’ τον ιδρώτα-τους, παραμένει στη θέση-του ως έχει, αλλιώς “το κλείσαμε το μαγαζί” (στην κυριολεξία).

Τώρα, ας πούμε πως είμαι εργαζόμενος σε μια εταιρεία, κ’ έχει μόλις ανατείλει η λαμπρή πρώτη μέρα του αναρχικού-μας βίου, του έτους 1 μ.Α. (μετά Αναρχοαυτοπροσδιορισμόν).

Γιατί να δουλέψω για το αφεντικό-μου; Μπορώ κάλλιστα να οργανωθώ με τους συναδέλφους συν-εργαζόμενους, κι αφού καταλάβουν κ’ εκείνοι και χωνέψουν τη νέα κατάσταση, να πάμε όλοι μαζί στο γραφείο του αφεντικού και να τον υποχρεώσουμε δια της βίας να μας παραχωρήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας της εταιρείας. Ή ακόμα καλύτερα, να τον υποχρεώσουμε να πουλήσει εκείνος την εταιρεία και να μας δώσει εμάς το αντίτιμό της σε ρευστό. Μπορούμε να τον κρατήσουμε και όμηρο άμα θέλουμε, μέχρι να το κάνει. Ποιος θα μας εμποδίσει; Η αστυνομία; Ας γελάσω. Αφού την καταργήσαμε. Ή μήπως οι “σεκιουριτάδες”; Μα κι εκείνοι φουκαράδες εργαζόμενοι είναι, μπορούν να μπουκάρουν στο γραφείο του δικού-τους αφεντικού (αφού τους το εξηγήσουμε). Κι αν, αφού πουληθεί η εταιρεία και πάρουμε τα λεφτά, δεν έχουμε πια εργασία, τί μας νοιάζει ρε παιδιά; Αφού το ποσόν από την πώληση της εταιρείας θα είναι πολλαπλάσιο των όσων θα κερδίζαμε σε όλη-μας τη ζωή. Είναι-δεν-είναι, εμείς έτσι πιστεύουμε οτι πρέπει να είναι, γιαυτό και μπουκάραμε στου αφεντικού το λημέρι, και του ήπιαμε και όλο το ουΐσκι που είχε στο μπαράκι για να κερνάει τους υψηλούς καλεσμένους.

Μπορεί ν’ ακούγομαι σαν να μην τα λέω στα σοβαρά τα παραπάνω, όμως αν μπορείτε να φανταστείτε κάποιον πραγματικά σοβαρό λόγο για τον οποίο να μη τους συμφέρει τους εργαζόμενους να βάλουν στο χέρι την εταιρεία του αφεντικού-τους, παρακαλώ να μου τους πείτε να τους μάθω κι εγώ.

Πιστεύω οτι μπορεί να πάρει λίγο καιρό στους εργαζόμενους να το χωνέψουν οτι μπορούν όντως να το κάνουν το παραπάνω χωρίς καμιά νομική συνέπεια (νομική; χα-χα!) αλλά τελικά θα το καταλάβουν. Και θα το κάνουν. Κάποιοι τουλάχιστον θα το κάνουν, κι όταν δουν οι υπόλοιποι οτι γίνεται, θα το κάνουν κι εκείνοι. Και το παραπάνω δεν είναι το μόνο σενάριο με το οποίο οι εργάτες μπορούν να δράσουν, τώρα που δεν υπάρχει αστυνομία. Για παράδειγμα, μπορούν να σχηματίσουν μια συμμορία — ακόμα και μαζί με τ’ αφεντικό-τους — και να πάνε να καταστρέψουν την επιχείρηση του ανταγωνιστή-τους τη νύχτα. Το τί μπορεί να κάνει κανείς όταν απουσιάζουν οι συνέπειες περιορίζεται μόνο από τη φαντασία του καθενός.

Κοντολογίς, η επιχειρηματική δραστηριότητα θα πάει κι αυτή περίπατο.

Όμως, όπως ξαναέγραψα, σήμερα η ζωή-μας εξαρτάται αποκλειστικά από τα προϊόντα της τεχνολογίας, που είναι απόρροια επιχειρηματικής δραστηριότητας. Υπόψη οτι όταν λέω “τεχνολογία” δεν εννοώ την “υψηλή” τοιαύτη (πισιά, σιντιά, μιντιά, διαβόλια και τριβόλια), αλλά όλα τα προϊόντα της ανθρώπινης εργασίας, όπως μια καρέκλα ή ένα ψαλίδι. Ακόμα και το γάλα που αγοράζουμε, από κάποια επιχείρηση παράγεται — δεν αρμέγουμε αγελάδες! Και το ψωμί που παίρνουμε απ’ το φούρνο, κι αυτό από επιχείρηση βγαίνει: την επιχείρηση του αρτοποιού. (Ο κυρ-Αλέκος, ο αρτοποιός στη γειτονιά-μου, απασχολεί περί τα 15 άτομα στο φούρνο-του παρακαλώ.) Αλλά κι ο αρτοποιός προμηθεύεται το αλεύρι από κάποια επιχείρηση, δεν αλέθει το σιτάρι! Δεν παράγουμε εμείς οι ίδιοι την τροφή-μας πλέον, δεν είμαστε γεωργοί (τουλάχιστον όχι οι περισσότεροι από μας), ούτε κυνηγοί-συλλέκτες. Μα κι ο σημερινός γεωργός ακόμα, αγοράζει το ψωμί απ’ το φούρνο, ούτ’ εκείνος δεν παράγει την τροφή-του από δικές-του πρώτες ύλες, αλλά στηρίζεται σε άλλους, σε επιχειρήσεις. Όταν η επιχειρηματική δραστηριότητα σβήσει, μαζί-της θα σβήσουμε κι εμείς. Πώς νομίζετε οτι συντηρούνται τα δισεκατομμύρια ανθρώπων του πλανήτη, με αέρα κοπανιστό; Την τροφή που καταναλώνουν την παράγουν εταιρείες. Άρα...

Άρα η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Γης θα πεθάνει από λιμό. Θα μείνουν αρχικά μόνον οι λίγοι που είχαν στην κατοχή-τους γη και ζώα, αλλά κι αυτοί θα δοκιμαστούν σκληρά, καθώς θα πάψουν να λειτουργούν τα γεωργικά μηχανήματα — ποιος να τα συντηρήσει, ποιος να φτιάξει καινούρια — και θ’ αναγκαστούν ή να βρουν βόδια και άλογα, όπως στα αρχαία χρόνια, ή να τα εγκαταλείψουν όλα και να γίνουν κυνηγοί-συλλέκτες.

Τελικά, όσοι απομείνουμε, θα οδηγηθούμε πίσω στο στάδιο του κυνηγού-συλλέκτη. Αλλά ούτε εκεί θα επιβιώσουμε, γιατί το περιβάλλον-μας δεν είναι τέτοιο που να μπορεί να συντηρήσει κυνηγούς-συλλέκτες πλέον. Κοιτάξτε γύρω-σας τη χώρα-μας, πώς έχει γίνει μετά από αιώνες γεωργικής και κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης. Αυτοί οι λόφοι με τις ξερολιθιές στη νότια Ελλάδα, στα αρχαία χρόνια ήσαν κατάφυτοι. Το γνωρίζουμε γιατί τα αρχαία κείμενα μιλούν για ζώα, όπως αγριόχοιρους, αρκούδες, λιοντάρια, κ.ά., που δεν θα μπορούσαν να ζήσουν στο σημερινό περιβάλλον γιατί δεν θα είχαν να κυνηγήσουν τίποτα. Τώρα, βλέπετε ζώα για κυνήγι πουθενά; Μπορεί ίσως σε καμιά ραχούλα στην Πίνδο, όμως πόσοι μπορούμε να πάμε να ζήσουμε στην Πίνδο, και για πόσους υπάρχει αρκετό κυνήγι; Και με τί θα κυνηγάμε; Οι σφαίρες σε λίγο θα μας τελειώσουν — είπαμε, τεχνολογία γιοκ! — άρα στις πέτρες και στα τόξα θα καταλήξουμε, και στα αυτοσχέδια αγκίστρια για να τρώμε και κανα ψάρι, με βιταμίνη που κάνει καλό στα μάτια.

Υπόψη οτι η ιδέα να εφαρμοστεί ο αναρχισμός σε τοπικό μόνο επίπεδο και όχι παγκόσμιο, π.χ. μόνο στην Ελλάδα, κρίνεται επιεικώς ηλίθια. Λίγο καιρό αφότου καταργήσουμε τις δομές όπως την αστυνομία και το στρατό στη χώρα-μας, και γίνουμε χώρα άναρχη, οι “φίλοι” και “σύμμαχοι” εξ ανατολών θα εισβάλλουν με το στρατό-τους — τον οποίο, αντίθετα μ’ εμάς τις διάνοιες, δεν θα έχουν διαλύσει — με το πιο γελοίο πρόσχημα: π.χ. της προστασίας των Ισλαμικών μειονοτήτων. Στη συνέχεια θα υποστούμε τους δικούς-τους κανόνες, που σήμερα περιλαμβάνουν λόγου χάρη μια όλο και αυξανόμενη τάση για επιβολή της μαντήλας στις γυναίκες (για να μη νταλκαδιάζονται οι άντρες, ντε!) την επιβολή ενός πολύ πιο στυγνού αστυνομικού κράτους από το δικό-μας, την καταστολή και απαγόρευση της σκέψης που διαφοροποιείται από αυτήν που θεωρείται “πρέπουσα”, και άλλα τέτοια διασκεδαστικά. Αν έχετε κι άλλες παρόμοιες ιδέες για το πώς μπορεί να εφαρμοστεί η αναρχία, έχω μια παράκληση: πάρτε το κουβαδάκι-σας και παίξτε παραπέρα.

Λοιπόν; Δεν θα είναι αυτή η κατάληξη; Αν όχι, γιατί; Μήπως το αναρχικό-μας μέλλον διαγράφεται λαμπρό και είμαι εγώ ο νυχτωμένος; Ευχαρίστως ν’ ακούσω τη γνώμη-σας. Πρώτα όμως θα ολοκληρώσετε ακούγοντας τη δική-μου, γιατί δεν τελείωσα ακόμη. Σε ότι ακολουθεί, παραθέτω παραδείγματα που αποτελούν ενδείξεις (σαν κι αυτές που ζητάει ο Τσόμσκι) για την παρατήρηση οτι όλα τα πολύπλοκα συστήματα, όπως μια ανθρώπινη κοινωνία δισεκατομμυρίων ατόμων, απαιτούν δομές. Όσο πιο πολυάριθμα τα μέλη του συστήματος, τόσο πιο πολύπλοκες οι δομές. Και αντιστρόφως: συστήματα με πολυάριθμα μέλη και χωρίς δομές δεν υπάρχουν. Πάμε να δούμε τα παραδείγματα.
 
απαντούσε όμορφα ο gang σε κάποια σχόλια στα οποία περιέγραφε πως σκέφτεται-ονειρεύεται την κοινωνία.

(Αν το βρείς θα είμαι ευγνώμπν - ελα αφού τα βρίσκεις ολα εσυ!)

Your serious mood is, at least, fucked up.

Χαχαχαχα.

Πάντως πέρα απο την πλάκα, ο τύπος δεν αξίζει σοβαρή απάντηση, διότι και η ανάλυσή του ασόβαρη είναι. O Πλεύρης τουλάχιστον, παρότι πολέμιος, τέτοιες μαλακίες δε θα τις έλεγε ούτε στους τυφλούς και άνοους οπαδούς του.

Όσο τη διάβαζα όμως, δε μπορώ να κρύψω οτι μου προκαλούσε ενα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

Πάλι καλά που δεν έχωσε μέσα Ολυμπιακό-Παναθηναικό. Θα έπεφτα ξερός.

Νάνι τώρα όμως γιατί αύριο θα τον πιω.

Αύριο..

Σε 3.5 ώρες

Αυτό βέβαια σημαίνει οτι εσύ, αγαπητέ αναγνώστη που τυχόν ασπάζεσαι την ιδέα της αναρχίας, είναι σχεδόν 100% βέβαιο οτι θα πεθάνεις από λιμό, γιατί οι μόνοι που θα επιζήσουν θα είναι οι ελάχιστοι που έχουν γη, ζώα, και την εμπειρία να ζήσουν απ’ αυτά χωρίς την παραμικρή τεχνολογία.

I was in my serious mood.

Fuck you, milkboy...

lol έλεος, να τα παίρνεις και ολα στα σοβαρά. Βέβαια net είναι, ύφος-φωνή δε φαίνονται και πριν είχα φτιάξει και κουίζ για τον Παυλίδη αλλα τέσπα..

Ας απαντήσω.

Διαπράτω το αδίκημα της ηλιθιότητας - επιμελώς - όπως θεωρώ οτι κάνει ο αντιανάρχας της πούτσας. Μόνο έτσι θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί.

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ "Εσύ απαντάς (?) ότι από λιμό πεθαίνουν οι Αφρικανοί, αλλά δεν είναι αναρχικοί."
 
Ξύπνα μαλάκα Papia. Να τα αλλάξεις τα βραδυνά ωράρια.

Βαριέμαι και γι'αυτό θα απαντήσω επιλεκτικά απλώς για να καταλάβεις ότι πριν γράψεις κάτι καλό είναι να το ξαναδιαβάζεις ήρεμα και αφού κάνεις βαθιές εισπνοές-εκπνοές και μετρήσεις μέχρι (τουλάχιστον για σένα) το 100.

Λέει αργότερα.. "Η εξουσία απαιτεί ανθρώπινη νόηση, και το μόνο πολύπλοκο σύστημα που γνωρίζουμε που εμπεριέχει ανθρώπινη νόηση είναι η ανθρώπινη κοινωνία." 

Βέβαια αγνοεί ολόκληρο ζωικό βασίλειο όσον αφορά την εξουσία, αλλα δεν πειράζει, δεν είναι εκεί το πρόβλημα. 

Ξαναδιάβασέ το, βρες την παπαριά σου και πες την μας.

Γράφεις μετά (ως επιχείρημα μάλλον): Μάλλον και οι Αφρικανοί που πεθαίνουν απο λιμό, αναρχικοί είναι.

Ο αρθρογράφος ισχυρίζεται ότι αν αποδομηθεί πλήρως η κοινωνία θα πεθάνουμε από λιμό. Εσύ απαντάς (?) ότι από λιμό πεθαίνουν οι Αφρικανοί, αλλά δεν είναι αναρχικοί.

Ξαναδιάβασέ το, βρες την παπαριά σου και πες την μας.

από μόνο-του το πολύπλοκο σύστημα γίνεται... πιο πολύπλοκο
+
Η εξουσία απαιτεί ανθρώπινη νόηση
=(κατά milkομπούκαλο)
Το πολύπλοκο σύστημα της ΕΛΑΣ π.χ. απο μόνο του έγινε πιο πολύπλοκο..
 
Τι ΕΛΑΣ, τι σύμπαν ενα πράγμα.

Tip: Η πρώτη παπαριά αφορά σύγχηση εννοιών, η δεύτερη λάθος λογικής και η τρίτη απλά και καθαρά ντράγκια (δεν εξηγείται ευγενικά αλλιώς). 

EDIT:  Έλα ΟΚ δεν παίζει χάκεψε το account o Θέμης, μόνο έτσι μπορώ να δεχτώ τα υστερόγραφα.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβες, αλλά μετά τον μεγαλόποδα νέκρωσαν τα σχόλια για περίπου μια μέρα.

Ουστ μαυρόγατε! Ουουουουουουου εξακόσια εξήντα έξι! Ουουουου!

Παρενθετικά αρκετά παρόμοια συζήτηση περί τέχνης~μουσικής είχε γίνει και τον Ιανουάριο. Οποία έκπληξις μέσες άκρες οι ίδιες θέσεις είχαν υποστηριχτεί και τότε (τουλάχιστον από την αφεντιά μου και τον καννίβαλο).

Μιας και θέλει σοβαρότητα ο λαός: http://www.foundalis.com/soc/anarchia.htm

Yaro ΓΙΑ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΜΙΛOΥΣΑΜΕ.

Οτι βλακεία βρίσκουμε την βάζουμε???

Κάνε και μία στοιχειώδη ΕΠΙΛΟΓΗ.

_{Bigfoot Caught on Tape! Amazing Footage!}

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.....

Ενας λαος που θα εμφορειτο απο τας ιδεας και την πρακτικην του Τριτου Δρομου προς τον Σοσιαλισμον Θα ειχε απειρως μεγαλυτερον αυτοσεβασμο και σιγουρα και καλυτερη αστυνομια....
Δυστυχως δεν ειναι πλακα και δυστυχεστερον δεν θα γινει μαλλον ποτε....
Διοτι αν γινοταν που μαλλον δεν θα γινει ποτε αυτο θα ηταν η μονη εφικτη και πραγματικη επανασταση....
Αι υπολοιπαι διαφημιζομεναι ως τοιαυται ειναι αερα πατερα και αλλα λογια ν αγαπιωμαστε.....

Εξ αμελείας:
Ηπιαμε τον καφέ μας, είπαμε ανέκδοτα, κάναμε πλάκα. Επειδή ψιλόβρεχε μαζευτήκαμε σ’ ένα κτήριο Τζαβέλλα και Μεσολογγίου που είχε υπόστεγο. Τότε είδαμε ένα περιπολικό να περνά, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Ούτε βρισιές ακούσαμε ούτε τίποτε. Εκτός αν όλα αυτά είχαν γίνει πολύ πιο μακριά.

Μετά πέντε λεπτά, πρέπει να ήταν 9:10, είδαμε δύο αστυνομικούς με μπλε και αλεξίσφαιρα να κατεβαίνουν. Μόλις έφτασαν στη δικιά μας την παρέα άρχισαν να μας βρίζουν άσχημα. Ενας φίλος τούς είπε «Άντε φύγετε από ’δώ ρε καραγκιόζηδες!». Αυτοί απάντησαν: «Ελάτε εδώ να μας διώξετε!». Ειπώθηκαν διάφορα και οι αστυνομικοί πέταξαν μια κροτίδα λάμψης. Τότε συνειδητοποίησα ότι αυτοί το πάνε στο πολύ σοβαρό και στο άσχημο. Χέστηκα από το φόβο μου. Εφυγα από ’κεί που ήμουν και πήγα στην άλλη γωνία. Είδα παιδιά να μαζεύουν μπουκάλια και να πετάνε ένα. Εμείς τους φωνάζαμε: «Σταματήστε, είναι παγίδα!».

Δέκα παιδιά πήγαν προς το μέρος τους. Οι αστυνομικοί ήταν στη Ζοωδόχου Πηγής και μπήκαν στον πεζόδρομο της Τζαβέλλα. Ο ένας έβγαλε το πιστόλι από τη θήκη του. Δυο παιδιά έμειναν πίσω και οκτώ προχωρούσαν προς το μέρος τους. Ακούσαμε δύο πυροβολισμούς στον αέρα. Από τα οκτώ παιδιά έμειναν 3-4, τα υπόλοιπα υποχώρησαν προς τα πίσω. Εγώ φοβόμουν πολύ και είχα σκύψει. Τους φωνάζαμε «Τι κάνετε ρε, παιδιά είμαστε!» και εκείνοι μας είπαν «Ελάτε κωλόπαιδα να μας διώξετε!» και τότε βλέπω τον έναν αστυνομικό να σκύβει, να παίρνει στάση και να πυροβολεί τα τρία-τέσσερα παιδιά που είχαν μείνει όρθια.

Είδα τον Αλέξη να είναι κάτω και στο στήθος του, στο μέρος της καρδιάς, είχε κάτι. Σφαίρα ήταν, κάλυκας ήταν, δεν ξέρω. Έτσι κι αλλιώς μόνο στις ταινίες είχα δει πυροβολισμό. Βαριανάσαινε. Του σηκώσαμε την μπλούζα να δούμε τι είχε γίνει. Είχε μια πληγή, αλλά με λίγο αίμα και σκέφτηκα ότι αν ήταν κάτι σοβαρό και είχε τρυπήσει η καρδιά του θα έβγαζε πολύ αίμα. Έτσι γίνεται στις ταινίες. Ήρθε το ασθενοφόρο, του έκαναν μαλάξεις και κάποια στιγμή ο Αλέξης έκανε «αχ!» και κρέμασε το κεφάλι του. Μου είπαν ότι πέθανε. Δεν είχε σφυγμό.

Ακόμα και τώρα δεν το πιστεύω. Πώς μπόρεσαν να πάρουν την ψυχή ενός αθώου παιδιού; Υπάρχει κακό παιδί 15 χρόνων;

(Σημείωση: Τα τελευταία δεν αποτελούν μέρος των γεγονότων και προσωπικά τα βρίσκω αστεία, αλλά τα άφησα γιατί είναι ο επίλογος της μαρτυρίας)

EDIT:   http://www.foundalis.com/grk/GreekPolice.htm
Επειδή είναι γενικά ενδιαφέρον το παραθέτω ολόκληρο.