Ένα από τα πιο εφιαλτικά της 24ωρα έζησε η χώρα που παρά τα δεκάδες πλήγματα που είχε δεχθεί το προηγούμενο διάστημα από τις αναρίθμητες πυρκαγιές ανά την επικράτεια… δεν έμαθε να ζει με αυτές- αντιθέτως τώρα αρχίζει να πεθαίνει.
Η Κόλαση του Δάντη αναβίωσε στην Ελλάδα την μπαρουτοκαπνισμένη και μαύρη αυτή Παρασκευή. Συνάντησε μία ευρωπαϊκή και πολιτισμένη (κατά τα άλλα…) χώρα παντελώς ανέτοιμη και απροετοίμαστη να προστατεύσει τους ίδιους τους πολίτες της. Όχι από την πολεμική επίθεση κάποιας υπερδύναμης, αλλά από τον ίδιο της τον εαυτό…
Αλίμονο στο κράτος που δεν μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες του. Αλίμονο στην κυβέρνηση που δεν είχε μεριμνήσει παρά τα τόσα (μα τόσα!..) κρούσματα που είχε δεχθεί σε αυτό το πύρινο καλοκαίρι. Που αποφάσισε να πάει τη χώρα σε εκλογές εν μέσω θέρους και να παραλύσει εν μέρει την κρατική μηχανή, λες και οι πυρκαγιές σύναψαν συμφωνία «μη εκδήλωσης». Και μετά την επίκληση των «μεταρρυθμίσεων» ως εθνικό θέμα για την προσφυγή στην κάλπη να οδηγούμαστε στην εθνική τραγωδία με νεκρούς και καμένη γη.
Οργισμένοι και αποσβολωμένοι γινόμαστε δέκτες της πληροφορίας ότι δεν υπάρχουν πυροσβέστες στις πληγείσες περιοχές. Ότι δεν υπάρχει νερό… για να κατασβήσουν μόνοι τους (έστω) οι πολίτες ότι μπορούσαν. Να σώσουν τις περιουσίες ή ακόμα και την ίδια τους τη ζωή. Όλα αυτά στην Ελλάδα του 2007!
Και παρά το ότι υπάρχουν απίστευτες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, οι κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν θα έχουν την τιμή να δουν από κοντά «κατόπιν εορτής» τον πρωθυπουργό και τους λοιπούς πολιτικούς αρχηγούς. «Πυροσβέστες» μιας καμένης χώρας. Με απανθρακωμένα πτώματα, εγκλωβισμένους πολίτες στα σπίτια τους, ανέστιους με κατεστραμμένες οικίες- Καμένα, καμένα, καμένα…
Στα καμένα μάθαμε ότι έχει διαλυθεί ο ιστός της Πυροσβεστικής- ότι αποψιλώθηκε από ικανά στελέχη η ηγεσία της και τις θέσεις κατέλαβαν «γαλάζια παιδιά». Ότι αντί για επάνδρωση ενός σώματος που είναι τόσο απαραίτητο η επιλογή είναι η δημιουργία της… Αγροφυλακής και της αγοράς F-16 και Eurofighter, λες και είμαστε εν αναμονή πολέμου. Και ήρθε η εκδίκηση… Ο πόλεμος ήταν από εντός.
Ενεοί παρακολουθούμε τη χώρα να καίγεται. Να καίγονται οι πολίτες της. Να καίγεται το πράσινο της. Να καίγεται η καρδιά της. Και να απανθρακώνεται η ψυχή της…