Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Πρώτα δημοσιοποιήθηκε η μετακίνηση του Φάνη Γκέκα από τη Μπάγερ Λεβερκούζεν στην Πρέμιερ Λιγκ και την Πόρτσμουθ. Οταν το 2007 ο 28χρονος επιθετικός μετακινήθηκε από τη Μπόχουμ και ως πρώτος σκόρερ της Μπουντελίγκα εξαργύρωνε την τέλεια χρονιά του και τα 20 γκολ, αλλά και το συρτάκι των οπαδών της που τον είχαν λατρέψει καθώς τους είχε βοηθήσει αφάνταστα στο θέμα παραμονή.

Τότε από το σάιτ αυτό διατηρούσαμε επιφυλάξεις για την αγωνιστική πλευρά, ενώ το σύνολο του ελληνικού τύπου πανηγύριζε εντυπωσιασμένο από το 1,3 εκατομμύριο ετησίως και τα 4 εκατομμύρια που κόστισε η μεταγραφή και το ποσό που λάμβανε ο ΠΑΟ για έναν παίκτη «καμένο χαρτί». Η Μπάγερ ανέκαθεν στεκόταν πάνω από μονάδες και στηριζόταν στο σύνολο και το δημιουργικό παιχνίδι της. Οταν δε ο Σκίμπε επέβαλε το 4-2-3-1 οι πιθανότητες για τον έλληνα με τη δεινή εκτελεστική ικανότητα, αλλά φανερές αδυναμίες για συμμετοχή στο υπόλοιπο παιχνίδι μειώθηκαν στο ελάχιστο. Η μεταγραφή του Πάτρικ Χέλμες από την Κολωνία έκαναν το δίδυμο με τον έτερο διεθνή Κίσλινγκ αναντικατάστατο και το Φάνη μόνιμο παγκίτη. Οι Φέλερ και Λαμπαντία κατανοώντας τη θέληση του Γκέκα να αγωνίζεται βασικός δεν του στάθηκαν εμπόδιο. Ο ίδιος έχει πλέον την ευκαιρία δίπλα στον πανύψηλο Κράουτς να δώσει στη νέα του ομάδα τις λύσεις που αναζητά και στην καριέρα του μία νέα ώθηση.

Την έκπληξη έκανε ο μάνατζερ και των δύο διεθνών Πολ Κουτσολιάκος, ίσως ο πιο σοβαρός ελληνόφωνος εκπρόσωπος παικτών και υπόδειγμα επαγγελματία με πολύ καλό όνομα σε θέματα εγκυρότητας σε όλους τους γερμανικούς συλλόγους. Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από την πλειοψηφία των εν ελλάδι μανατζαραίων της κακιάς ώρας.

Ο αντιδημοσιογραφικός αλλά μετρημένος Κουτσολιάκος κατάφερε να πείσει διοίκηση και προπονητές της Λεβερκούζεν ότι ως το καλοκαίρι που θα μεταβεί ο νεαρός ελπιδοφόρος τουρκο-ελβετός Ντερντιγιόκ εκεί ο Χαριστέας μπορεί να βοηθήσει και ως τρίτη λύση μένοντας (κάτι που επιθυμούσε κι ο ίδιος) στη Γερμανία. Κάπου εκεί βέβαια πρέπει να έπαιξε ρόλο η «πατρική» επιρροή του Οτο Ρεχάγκελ στον αθλητικό διευθυντή της και «παιδί» του, Ρούντι Φέλερ. Δεν υπονοούμε ότι μεσολάβησε ο 70χρονος κόουτς αλλά ουδέποτε ο Φέλερ θα στενοχωρούσε έστω και έμμεσα τον «Koenig Otto». Πάντως ο Χαριστέας πάντα λειτουργούσε καλά σε ομάδες που δούλευαν επιτυχημένα και εκεί είναι το ατού του σε σχέση με το στατικό γκολτζή Γκέκα. Δε θα προκαλούσε εντύπωση αν εκεί ο Χάρι τα πάει πιο καλά από τη Νυρεμβέργη των συνεχών αλλαγών και προβλημάτων έστω και σε χαμηλότερη κατηγορία.

Τέλος η μετακίνηση έστω και με μερικούς μήνες καθυστέρηση του Αγγελου Μπασινά σε άλλη μία ομάδα του εξωτερικού μάλλον δικαιώνει τον ίδιο για την επιμονή του, άσχετα να το καλοκαίρι «ξέμεινε» στην Ελλάδα (και μάλλον το μετάνιωσε βλέποντας ότι τίποτε δεν άλλαξε), αλλά και καλό ατού για τον έτερο έλληνα συμπαίκτη του Γκέκα. Πάντως σε όλους «κολλημένους» και οπαδικά άρρωστους (και από τις τρεις τέως ΠΟΚ ομάδες) δεν βλέπουν την αξία του συνηστούμε να ρωτήσουν και προς Αγγλία μεριά γιατί ενώ το Γκέκα τον δανείζονται ως το καλοκαίρι, το Μπασινά τον καπάρωσαν ως το 2010 με οψιόν για ένα χρόνο ακόμη τονίζοντας την εμπειρία του, το περιβραχιόνιο της κορυφαίας ελληνικής ομάδας (Εθνικής) και τα (παρά τρία) εκατό διεθνή του ματς.

Τι θα απαντούσε σε όλα τα παραπάνω ο πανταχού παρών τηλεφίλαθλος Νομίζων Πολυξερίδης; Τι να μας πουν τώρα οι ξενέρωτοι (Αγγλοι και Γερμανοί στην προκειμένη). Ο δικός μου αντίλογος; Ουδείς προφήτης στον τόπο του.