Το γεγονός ότι οι δύο παίκτες είχαν κοινό ατζέντη τον Κάρλος Ντελγκάδο διευκόλυνε τις διαπραγματεύσεις. Ο Ρομπέρτο Σίλβα αποδείχτηκε "παλτό" και σήμερα, όντας μόλις 32 ετών, έχει ήδη στο βιογραφικό του κάπου 19-20 ομάδες. Μετά από μία απογοητευτική σεζόν στη Βέρντερ με μόλις έξι συμμετοχές και ένα γκολ η γερμανική ομάδα τον έστειλε πίσω. Ολα καλά ως εδώ, καθώς τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνουν καθημερινά στο ποδόσφαιρο. Το πικάντικο της ιστορίας ακολουθεί.

Σύμφωνα με τις περουβιανικές αρχές, από το ποσό των 1,35 εκατομμυρίων, μόλις 250.000 μπήκαν στο ταμείο της Σπόρτινγκ Κριστάλ. Τα υπόλοιπα δεν χάθηκαν ακριβώς στο δρόμο, αλλά σε κάποιες τσέπες. Εξ αυτών, 895.875 ευρώ φαίνεται να μπήκαν σε λογαριασμό του Κλάουντιο Πιζάρο, κολλητού φίλου του Ρομπέρτο Σίλβα και όλως τυχαίως "διαμεσολαβητή" της εν λόγω μεταγραφής. Το μισό από το ποσό αυτό λίγες μέρες μετά μεταβιβάστηκε στο λογαριασμό κάποιου Κάρλος Ντελγκάδο, ναι του μάνατζερ και των δύο. Ο "φτηνός" της υπόθεσης ήταν ο ταμίας-οικονομικός διευθυντής της περουβιανικής ομάδας που βολεύτηκε με μόλις 20.000 δολάρια, ενώ άλλες 100.000 μπήκαν σε κάποιο λογαριασμό με τα αρχικά "JB". Το γερμανικό περιοδικό "Spiegel", ερευνώντας την υπόθεση, ρώτησε τον νυν πρόεδρο της Βέρντερ και τότε διοικητικό σύμβουλο, Γίργκεν Μπορν, ο οποίος αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση.

Πώς βγήκε η υπόθεση στο φως, από τη στιγμή που οι αρχές της λατινοαμερικανικής χώρας δεν φημίζονται και για την ευαισθησία τους σε τέτοια θέματα; Γυναίκα ήταν φυσικά η αιτία και συγκεκριμένα η πρώην σύζυγος Ντελγκάδο, που για να εκδικηθεί τον ατακτούλη σύζυγό της που την άφησε για μία νεότερη καλλονή, μάζεψε περίπου 400 έγγραφα από τη βίλα τους, πριν τον εγκαταλείψει καταθέτοντας αίτηση διαζυγίου.

Οσοι, πάντως, πιστεύουν ότι τέτοιες μεταγραφικές υποθέσεις συμβαίνουν μόνο στο Περού, ας το ξανασκεφτούν, καθώς για τους ευρωπαίους ακόμη και με τις αρκετές "παράπλευρες και κάτω από τραπέζι πληρωμές", η ελληνική αγορά θεωρείται ακόμη φτηνή και προσοδοφόρα. Κοινώς μπακάλικο. Αν αλλάζαμε τα ονόματα των περουβιανών με κάποια σε Μανατζερ-ίδης ή Παικτ–όπουλος πιθανώς θα είχαμε το ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα με σαφώς χαμηλότερα ποσά. Απλά σε μία υποθετική ελληνική εκδοχή θα υπήρχε και συμβολή του... δαιμόνιου Ρεπορτιάδη, ενδεχομένως και έναντι αμοιβής με μερικά ευρώ. Ετσι ίσως θεωρητικά πάντα θα μπορούσαμε να διαβάζουμε κάποιο καλοκαίρι προκαταβολικούς ύμνους για "τρένα, τανκς και θωρηκτά", που το χειμώνα... παθαίνουν λάστιχο ή μένουν από μπαταρία.

Με τη μικρή διαφορά ότι μάλλον δε θα μυήσει τη γυναίκα του σε τέτοιες δουλειές ο Ελληνάρας... για παν ενδεχόμενο.